«Υπάρχει ένα παλιό ιταλικό ρητό: «Όταν μια παρτίδα σκακιού τελειώσει, όλοι, τα πιόνια, οι αξιωματικοί, τα άλογα, ακόμα και ο βασιλιάς και η βασίλισσα, ξαναμπαίνουν στο ίδιο κουτί». Αυτό το ρητό προσπαθώ να το  θυμάμαι συνέχεια στη ζωή μου. Εκεί που το νιώθω διαρκώς να κυκλοφορεί στο μυαλό μου, είναι στη Νέα Υόρκη. Ειδικά όταν βλέπω τους ηλικιωμένους να παίζουν σκάκι στη μεγάλη σκακιέρα στo Washington Square Park. Η πόλη που ποτέ δεν κοιμάται, το Μεγάλο Μήλο, η πρωτεύουσα του κόσμου, είναι ένα μέρος, όπου τα λόγια των Ιταλών προγόνων, βρίσκουν εφαρμογή.

Το πολύβουο κέντρο της Νέας Υόρκης

Το πολύβουο κέντρο της Νέας Υόρκης

Σερβιτόρες που θέλουν να γίνουν ηθοποιοί, καλλιτέχνες, χορευτές, συγγραφείς και δημοσιογράφοι, ερευνητές και επιστήμονες, Έλληνες, Ιταλοί, Αφρικανοί και Ινδοί, εργάτες και μάγειροι, έχουν συγκεντρωθεί εδώ, στο μεγάλο χωνευτήρι της γης. Όλοι όμως, διεκδικούν με τον ίδιο τρόπο και τα ίδια μέσα τη θέση τους στο αμερικάνικο όνειρο. Συνήθως δεν πετυχαίνουν αυτό που θέλουν και  περνάνε δύσκολα. Αν υπάρχει όμως ένα μέρος στη γη, στο οποίο μπορείς να νιώσεις αισιόδοξος και να μπεις μανιασμένα στο κυνήγι της επιτυχίας ή της ευτυχίας (τα οποία δεν είναι απαραίτητα συνώνυμα), αυτό είναι η Νέα Υόρκη. Η πόλη είναι ένα μέρος μαγικό, πέρα από περιγραφές και εξιστορήσεις.

Οι πλατείες και οι γωνίες της πόλης έχουν γίνει αναρίθμητες φορές σκηνικό για πολλές ταινίες και σειρές και αυτό σε κάνει να νιώθεις ότι γνωρίζεις τους δρόμους και τα σοκάκια. Γνώριμες εικόνες ξεπηδάνε κάθε λεπτό από αριστερά και δεξιά, ενώ διαπιστώνεις ότι οι κήρυκες που πρεσβεύουν το λόγο του Θεού ή οι Κασσάνδρες που προμηνύουν ότι το τέλος του κόσμου επίκειται, δεν υπάρχουν μόνο στη φαντασία των σεναριογράφων, αλλά είναι πραγματικότητα.

ny3

Καταρχήν, οι δρόμοι της Νέας Υόρκης έχουν φτιαχτεί για να τους περπατάς (these streets were made for walking). Για να τη γνωρίσεις πρέπει να φύγεις από την 57η Οδό και να μην πιαστείς στην παγίδα της Times Square. Σε κάθε μικρή γειτονιά της τεράστιας πόλης, όμορφα σπίτια με κόκκινο τούβλο και πολύχρωμο πλήθος σε περιμένουν να τα ανακαλύψεις.

Και βέβαια, αυτό που δεν πρέπει να παραλείψεις είναι μια μεγάλη και χαλαρή βόλτα στο Central Park. Το τεράστιο πάρκο στο κέντρο της Νέας Υόρκης είναι ένας μικρός παράδεισος, τον οποίο οι κάτοικοι της πιο μεγάλης μητρόπολης του κόσμου, εκτιμούν και αγαπούν ιδιαίτερα.  Περπατάς ανάμεσα στα δέντρα, βλέπεις αυτούς που κάνουν τζόκινγκ, τα ζευγαράκια που κάθονται στα παγκάκια και πριν φύγεις τρως ένα κλασικό νεουρκέζικο χοτ ντογκ από τα καρότσια στο πεζοδρόμιο.

Ακόμα και στο Μανχάταν όμως, το τόσο πολύβουο και ζωντανό σημείο, δε χρειάζεσαι το αυτοκίνητο. Η μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης διαθέτει 655 μίλια υπόγειου σιδηρόδρομου και πολλούς δρόμους με ζεστά καφέ και ιταλικά εστιατόρια. Οι Νεουρκέζοι περπατάνε πολύ και ο κανόνας είναι ότι πρέπει να προσπερνάς από αριστερά στο δρόμο και στο πεζοδρόμιο.

Οι δεκάδες συναυλίες, οι αναρίθμητες καφετέριες, τα events σε κάθε γωνία και η μυρωδιά από τα τζάκια και τα φρεσκοψημένα κουλούρια σε κάνουν να χαμογελάς που βρέθηκες τέτοια εποχή εδώ. Και για οτιδήποτε αρνητικό, μπορείς εδώ να ακολουθήσεις τη συμβουλή του Νίτσε: «να μετατρέψεις το “έτσι συνέβη” σε “έτσι το θέλησα”». Στην πόλη που συμβαίνουν τα πάντα, μπορείς να πραγματώσεις όλες τις συμβουλές (ή σχεδόν όλες) του φιλόσοφου: ζήσε τη ζωή σου στον υπέρτατο βαθμό, να ζήσεις τη ζωή σου με τέτοιο τρόπο, ώστε να είσαι πρόθυμος να την επαναλάβεις την ίδια ζωή αενάως.

ny

Αν και αυτό ίσως αποδεικνύεται λίγο δύσκολο στη Νέα Υόρκη, να κάνεις τα ίδια πράγματα και να επαναλαμβάνεσαι. Σχεδόν κάθε εβδομάδα, ανοίγει καινούριο εστιατόριο, καινούριο μπαρ, νέα συγκροτήματα έρχονται στη μόδα και νέες τάσεις επικρατούν στο φαγητό και τη διασκέδαση. Αυτό που πριν 3 μέρες ήταν hype, τώρα έχει ξεπεραστεί και κάτι άλλο βρίσκεται στη θέση του. Μερικά πράγματα βέβαια παραμένουν κλασικά και αναλλοίωτα στο χρόνο και στη μεταμοντέρνα διάθεσή του.

Στις γειτονιές του Χάρλεμ εξακολουθούν να ακούγονται δυνατά τα flows των ράπερς της Ανατολικής Ακτής, στο Upper East Side οι κυρίες της καλής κοινωνίας ακόμα ετοιμάζουν δείπνα με άσπρα τραπεζομάντιλα και Μότσαρτ στα ηχεία μέσα στις βικτοριανές επαύλεις τους, ενώ οι τουρίστες στο Midtown  τρέχουν να προλάβουν να τα δουν όλα (και το Ροκφέλερ Σέντερ και την έδρα των Ηνωμένων Εθνών και τα καταστήματα της 5ης Λεωφόρου) με τα διαφημιστικά jingles στα εμπορικά κέντρα να τους προκαλούν πονοκέφαλο. Πλέον αξιοθέατο είναι και το Ground Zero, το σημείο δηλαδή στο Lower Manhattan, όπου το Σεπτέμβριο του 2001 κατέρρευσαν οι δίδυμοι Πύργοι μετά την τρομοκρατική επίθεση. Τουρίστες και ντόπιοι συζητάνε γύρω από το σημείο, ενώ οι εικασίες για το ποιος κρύβεται πίσω από την επίθεση, οι συνωμοσιολογίες και οι φημολογίες δεν έχουν ακόμα κοπάσει και ούτε προβλέπεται. Οι εργασίες για την ανέγερση του Freedom Tower (Πύργος της Ελευθερίας) έχουν ξεκινήσει και το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2013.

Στο Τσέλσι οι διοπτροφόροι διανοούμενοι (φορώντας απαραιτήτως φουλάρι) τσιμπάνε καναπεδάκια στα εγκαίνια των προχωρημένων γκαλερί και η ομοφυλοφιλική κοινότητα γιορτάζει την κατάκτηση της περιοχής ως έδρα της. Στο Γκρίνουιτς Βίλατζ πάλι οι νεαροί στριμώχνονται στα μικρά μπαράκια και εύχονται να ζούσαν τη δεκαετία του ’60, τότε που ο Μπομπ Ντίλαν μεσορανούσε και το «Φράουλες και Αίμα» δεν ήταν ταινία αλλά καθημερινότητα. Στο Σόχο και το Τριμπέκα οι ηθοποιοί συναγωνίζονται τους σχεδιαστές μόδας και τα μοντέλα στην εκκεντρικότητα, ενώ στην Τσάιναταουν και στο Little Italy, αμφότεροι οι μετανάστες γεμίζουν τα καζάνια τους με αμυλούχα προϊόντα, ρύζι και μακαρόνια αντίστοιχα.

ny4

Και τι ζωή είναι αυτή που δεν θες να την ξαναζήσεις,  όταν βρίσκεσαι αγκαλιά με το σύντροφο σου, στην κορυφή του Empire State Building; Οι 140 ουρανοξύστες είναι όλοι φωτισμένοι, από νωρίς προετοιμασμένοι για το σκοτάδι που είναι έτοιμο να τυλίξει την αχανή μητρόπολη. Οι γέφυρες της Νέας Υόρκης κρέμονται σαν χρυσαφένια κοσμήματα πάνω από τα σκοτεινά και παγωμένα νερά του ποταμού Χάντσον.

Οποιοσδήποτε και αν είσαι και από όπου και αν έρχεσαι, η Νέα Υόρκη θα σε κάνει να νιώσεις οικεία μέσα στις 4 πρώτες ώρες. Οι κάτοικοι λατρεύουν την πόλη τους και το δείχνουν με χαμόγελο, κάθε φορά που θα ρωτήσεις κάποιον στο δρόμο για μια πληροφορία. Θα περίμενε κανείς ότι ζώντας σε μια τέτοια μεγαλόπολη, οι Νεουρκέζοι θα είναι απόμακροι και βιαστικοί. Αλλά ο κύριος απέναντι σου στο μετρό θα σε ρωτήσει τι βιβλίο διαβάζεις, η σερβιτόρα θα σου κλείσει φιλικά το μάτι όταν την ευχαριστήσεις και οι διπλανοί σου στο παγκάκι του πάρκου θα θέλουν να μάθουν από πού είσαι.

Οικογένειες με παιδιά παίζουν με το χιόνι που πέφτει σχεδόν κάθε χρόνο στη Νέα Υόρκη τέτοια εποχή. Στο Σέντραλ Παρκ, οι εκδηλώσεις διαδέχονται η μία την άλλη, ενώ στα θέατρα του Μπρόντγουει σχηματίζονται ουρές από κυρίες με γούνες, ευθυτενείς κυρίους με γραβάτα και μακρύ παλτό, αλλά και ζωηρές νεαρές ηθοποιούς με τις φίλες τους.

ny5

Νομίζω ότι είμαι σε θέση να καταλάβω τα ανθρώπινα πάθη, τους φόβους, τις ανησυχίες, ακόμα και τις χαρές και τις ηδονές, πάρα πολύ καλά ή τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό. Δύσκολα όμως μπορώ να σκεφτώ γιατί αυτή η πόλη μοιάζει τόσο μαγική. Είναι λες και όλα τα ευτυχισμένα παραμύθια του κόσμου να ξεκινάνε και να τελειώνουν εδώ. Λες και όλοι οι ήρωες συναντιούνται στις μεγάλες λεωφόρους της Νέας Υόρκης με τις μπέρτες τους να σκεπάζουν τους ώμους τους και τα μάγουλα τους να είναι κόκκινα από το κρύο. Λες και όλα τα παιδιά είναι μονίμως χαρούμενα και γελάνε αστράφτοντας στους υπόλοιπους αυτό το αθώο χαμόγελο που μόνο τα παιδιά διαθέτουν. Η Νέα Υόρκη, ειδικά το χειμώνα (που κρατάει πολύ εδώ και είναι βαρύς) μετατρέπεται στην ονειρική Neverland, όσων την επισκέπτονται.

Και όσο ψυχρή και απόμακρη φαίνεται με τα τεράστια κτίρια της, τις μεγαλειώδεις γέφυρες, τα μιλιούνια ανθρώπων και τα χιλιάδες βαγόνια του υπόγειου σιδηρόδρομου, τόσο σου αποκαλύπτει σε κάθε γωνιά την απλότητά της, την απόλαυση και τη δύναμη που κρύβει η απλότητα για τα ανθρώπινα συναισθήματα. Το βλέπεις στο υπόγειο τζαζ μπαρ, όπου 100 άνθρωποι κάθονται Παρασκευή βράδυ, με ένα ουίσκι στο χέρι και αφήνουν να τους ταξιδέψει το σαξόφωνο και το τρομπόνι. Το βλέπεις στα παιδιά που ζητάνε ζεστή σοκολάτα και σνακς έξω από το Ράδιο Σίτυ, περιμένοντας να μπουν να δουν την παράσταση. Το βλέπεις παντού. Σε όλη την πόλη. Σε όλη αυτή, την παλλόμενη, σαν ανθρώπινη καρδιά, επικράτεια.»

Advertisements